به عقیده بسیاری از منتقدان سینمایی بهترین بازیگر زن است،‌ این بار كاندیدای جایزه آكادمی ‌شده، اتفاقی كه 14 بار افتاده، و دو بار منجر به انتخاب شدن او و معرفی به عنوان بهترین بازیگر زن شده است.
ماری لوئیس استریپ در سال 1949 در شهر سومیت واقع در ایالت نیوجرسی متولد شده است. جاه‌طلبی‌های بازیگری مریل استریپ منجر شد او سمت اپرا برود. اما بعدها به بازیگری علاقمند شد و زمانیكه درشهر واسر دانش آموز ممتازی بود در مدرسه تئاتر و نمایش شهر یالی نام نویسی كرد. او در اولین فیلم خود بازی برجسته ای از خود به نمایش گذاشت، فیلم "جولی" (1977)، و سال بعد برای بازی در فیلم "شکارچی گوزن" كاندیدای جایزه اسكار شد. سپس برای بازی در فیلم "كرامر علیه كرامر" (1979) و "تصمیم سوفی" (1982) جایزه آكادمی‌ را نیز از آن خود كرد. او در این فیلم نقش مادری را بازی می‌كند كه در اردوگاه پناهندگان نازی زندگی می‌كند.

 

رمز موفقیت او در این است كه در انتخاب نقش بسیار وسواس دارد و سعی می‌كند كه نقشی را كه دارد با جدیت تمام و به طرز عالی بازی كند. مریل باعث تحسین بسیاری از مردم و منتقدان در 10 سال گذشته شده است. فیلم "فرشتگان شیطان" (1988)، و "Ironweed" (1987)، "بیرون از آفریقا" (1985)، "Silkwood" (1983) فیلم‌هایی هستند كه در سال های بازیگری وی در 1990 به چشم می‌خورد... در سال 1995 با بازی خود به عنوان "اتاق ماروین" (1995)  کلینیت ایستوود دوباره به صدر بازیگرها بازگشت و در عین حال نقش دختر ولخرج و عیاشی را در "پل‌های كشور مدیسون" در سال 1996 بازی ‌كرد. در سال 1998 اولین همكاری در تهیه كنندگی و تولید را تجربه كرد، و در سال 1997 مدیر اجرایی در تلویزیون بود. او درباره تولید فیلم ".First Do No Harm" در فیلم سازی در سال‌های آینده صحبت می‌كند. "مهم نیست كه چه اتفاقی می‌افتد، كار من ادامه خواهد داشت.."

 

بیوگرافی كوتاه
برای وسواس عجیبی كه در انتخاب نقش و بازی كردن آنها دارد معروف است.
به خاطر توانایی‌اش در درآوردن هر گونه لهجه شناخته شده مشهور شده است.

 

در نظر سنجی مجله ایمپایر در بین 100 فیلم ستارگان سینمای همه تاریخ در رتبه 24 ام قرار دارد. (اكتبر 1997)
از دانشگاه یالی، رشته تئاتر و نمایش فارغ التحصیل شده است.
از دبیرستان "برناردز" فارغ التحصیل شده است.
قبل از اینكه این قدر مشهور شود، در هتل سامرست در سامرویل نیوجرسی، پیشخدمت بود.
سردسته تشویق كنندگان دبیرستان محل تحصیل خود بوده است.
در فیلم "موسیقی برای دل" (1999) جایگزین مدونا شد.
"تینیس ویلیماز " او را برای فیلمش " A Streetcar Named Desire" در سال 1980 می‌خواست. زمانیكه مریل استریپ اعلام كرد كه آماده نیست، پروژه به تلویزیون داده شد و نقش بلانش به "آنی مارگارت" داده شد.
 4 فرزند دارد: "هنری گیومر"‌ (متولد 1979) ، ماری ویلا گیومر، (متولد 1983) ، گریس جین گیومر،‌ (متولد 1986)، و لوسیا جاكوبسون گیومر،‌ (متولد 12 جون 1991).
سریال  sesame street- 1969 كه برای كودك و نوجوانان ساخته شده، شخصیتی داشت كه به افتخار او "مریل استریپ" نامیده شده بود.
برای بازی در نقش "اریس هینمن"‌در فیلم " minority report" در نظرگرفته شده بود اما مجبور شد كه از آن صرف نظر كند. و نقش او به " لوییس اسمیت" داده شد.
شخصیت او در فیلم "Silkwood" در سال (1983) یعنی نقش "كارن سیلك وود"‌به عنوان بیست و چهارمین شخصیت قهرمان امریكا قرار دارد . این لیست 100 نفر از قهرمانان سینمایی را در خودجای داده است.
جایزه گرمی‌"پل مك كارتنی" را در سال 1990 اهدا كرد. در سال 1951 به كنسرت بیتلز رفت و با گروه آهنگ " I love paul " را همخوانی كرد، كه زمانیكه جایزه گرمی ‌مك كارتنی را به او تقدیم می‌كرد به این موضوع اشاره كرد.
دیانا كیتون وی را به نابغه نسل خود معرفی می‌كند.
به عنوان یك بازیگر جوان، در تئاتر مجموعه ییل با "كریستوفر لیولد" همبازی شد.
فقط برای این سه نقش منصرف شده و نقش را به شخص دیگری واگذار كرده اند: "پاتسی كلین"‌ در فیلم "رویاهای شیرین" (1985)،‌ "میس كنتون" در فیلم "باقی مانده روز"‌(1993)، و الیزابت در "الیزابت"‌(1998).
"كریستین ایستابروك"‌ دیگر همكلاسی‌اش در مدرسه تئاتر ییل است.
او اغلب با كارگردان برنده جایزه آكادمی‌یعنی "مایك نیكولاس"‌ كار می‌كند..
نامزد خوش پوش ترین و بهترین بازیگر در سال 1976 شد و (بهترین بازی) برای فیلم "تینیس ویلیامز" .
مجله پریمر در سال 2005 او را در رتبه چهل و ششمین نفر از بهترین ستارگان تاریخ سینما قرار داد.
در حومه شهر نیوجرسی متولد و بزرگ شد.
در سن دوازده سالگی به طور جدی درس آواز فرا می‌گرفت، و تلاش می‌كرد تا خواننده اپرا شود.
دوره زندگی بازیگری او از روی سن تئاتر شروع شد.
برای فیلم "ام اس" در مقام دوم از برندگان متوالی بهترین بازیگر نقش مكمل قرار دارد. دیگران عبارتند از: مگی اسمیت در فیلم كالیفرنیا سوییت سال 1978، ‌ماری سوییت برگن، فیلم ملوین و هاوارد در سال 1980، مارین استپلتون در فیلم ردز در سال 1981.
از كالج "میدل بری"دكترای افتخاری هنر دریافت كرده است.

 

در ابتدای مسیر بازیگری خود، نامه ای از "بت دیویس" دریافت كرد، كسی كه اغلب منتقدان و تاریخ نویسان سینما او را در ردیف بهترین بازیگران زن آمریكا قرار داده اند. دیویس به استریپ گفت كه احساس می‌كند استریپ از او موفق تر عمل خواهد كرد و جانشین او به عنوان بهترین بازیگر تاریخ آمریكا خواهد شد. دیویس، كسی است كه بیش از دهها بار نامزد دریافت جایزه آكادمی‌ شده است و مورد تایید و تصدیق بیشتر بازیگران سینما است. ركورد بیشترین انتخاب نقش برای دهمین بار در سال 1963 برای فیلم "چه اتفاقی برای بابی جین افتاد؟" را دارد. و بعدها از "كاترین هیپورن" جلو افتاد با یازده بار كاندید شدن (و سومین بار برنده شدن) برای فیلم "شیر در زمستان" در سال 1968، هیپورن ركورد او را ادامه داد برای دوازدهمین بار كاندید شدن (و چهارمین بار برنده شدن) برای فیلم "دریاچه طلایی" در سال 1981، و بعد استریپ ركورد او را از آن خود كرد. بازیگری كه دیویس جانشین خود معرفی كرده بود- با سیزدهمین بار كاندید شدن برای فیلم "سازگاری" در سال ركورد این جازه را دارا است.
14 بار نامزد دریافت جایزه آكادمی‌ شده، یازده بار به عنوان بهترین بازیگر و سه بار به عنوان بهترین بازیگر نقش مكمل انتخاب شده است. دو بار برای فیلم "كرامر علیه كرامر در سال 1979 و بهترین بازیگر برای انتخاب سوفی در سال 1982 شده است. 10 بار نامزدی، در صدر لیست بازیگری او را هم ردیف "بت دیویس" قرار داده و باعث شده تا بتواند ركورد افسانه ای كاترین هیپورن را بشكند چرا كه 12 بار جایزه بهترین بازیگر را از آن خود كرده است.
برای بازی در فیلم "انتخاب سوفی" در نقش "سوفی" در رتبه سوم نظر سنجی مجله پریمیر در میان صد نفر قرار گرفت. این فیلم در سال 2006 ساخته شد.
در نظر سنجی مجله پریمیر از میان صد نفر رتبه 71 ام را برای بازی در فیلم "سیلك وود" در نقش كارن سیلك وود كسب كرد.
همسرش "دان گیومر" یك مجسمه ساز است.
پدرش شركت داروسازی داشت، مادرش هنرمندی بود كه استودیوی خانگی داشت و در آنجا كارهای هنری خود را انجام می‌داد. پدرش علاقه زیادی به نواختن پیانو داشت و مادرش آواز می‌خواند. مریل درسهای آواز را در زمان كودكی فرا گرفت. مادرش در سال 2001 و پدرش در سال 2004 فوت كردند.

در میان بازیگران مرد "جك نیكلسون" ركورد بیشترین جایزه گلدن گلوب را دارد و در میان بازیگران زن مریل استریپ این عنوان را داراست. او شش بار برنده این جایزه شده است.
نیكول كیدمن، و هلن میرن، امیلی بلانت، و كیت بلانشت عنوان كرده اند كه استریپ بازیگر محبوب آنهاست كه دوست دارند با او كار كنند.
اخیرا ركورد دیگری را نیز از آن خود كرده است. ركورد بیشترین كاندیدای جایزه اسكار با 14 بار هم درمیان بازیگران مرد و هم زن.
برای بازی در فیلم "مادر كوریج و فرزندانش" در سال 2007 برنده جایزه "دراما دسك" شده است.
رتبه ششم را در میان باهوش ترین بازیگران هالیوود را داراست.
در سال 2008 برای گویندگی در "The One and Only Shrek " برنده جایزه گرمی ‌شد (بهترین آلبوم برای بچه ها)
با اعلام اینكه كاندیدای جایزه گلدن گلوب در شصت و ششمین جشن سالانه شده است و دو بار این جایزه را دریافت كرده، این بازیگر از "جك لمون" به خاطر 22 بار نامزدی این جایزه جلو افتاده، در كنار این ركورد بیشترین كاندید جایزه اسكار را نیز دارد، بازیگری كه بیش از همه بازیگران در تاریخ سینما نامزد دریافت جازه گلدن گلوب شده است.
دستمزد او برای بازی در فیلم The Devil Wears Prada در سال 2006 ، 5 میلیون دلار بوده است و در فیلم "بیرون از آفریقا" در سال 1985، سه میلیون دلار دریافت كرده است.

 

1- جوليا 1977

2- شكارچی گوزن 1978

3- منهتن 1979

4- كريمر عليه كريمر1979

5- اغوای جوتانيان 1979

6- زن ستوان فرانسوی 1981

7- آرامش شب 1982

8- انتخاب سوفی 1983

9- سيلك وود 1983

10- عاشق شدن 1985

11- سرشار 1990

12- بيرون از آفريقا 1986

13- آيرون ويد 1987

14- حسد 1988

15- فريادی از تاريكی 1990

16- زن شيطان 1990

17- كارت پستالهايی از صميم قلب 1991

18- از جانت دفع كن 1991

19- ... از آن وی باد 1992

20- خانه اشباح 1994

21- شيفته رودخانه 1995

22- قبل و بعد 1996

23- اتاق ماروين 1997

24- يك چيز واقعی 1998

25- آواي قلب من 1999

26- ساعت ها 2002

27- اقتباس2002

 

نامزد اسكار برای فيلم های
1- شكارچی گوزن 1978

2- انتخاب سوفی 1979

3- زن ستوان فرانسوی 1981

4- سيلك وود 1983

5- كريمر عليه كريمر 1983

6- بيرون از آفريقا 1985

7- آيرون ويد 1987

8- فريادی در تاريكي 1990

9- كارت پستالهايی از صميم قلب 1991

10- پله های مديسون كانتی 1995

 

انتخاب سوفی 1979

كريمر عليه كريمر 1983

بنده جايزه گلدن گلاب برای فيلم

اقتباس 2002

 

تهیه و ترجمه: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ

اختصاصی سیمرغ