| مستم و دانم که هستم من (اخوان ثالث) |
| |
| |
| تعداد بازدید: 2221 |
|
| مست بودم، مست سرنشناس، پانشناس، اما لحظه پاک وعزیزی بود. برگکی کندم... |
مستم و دانم که هستم من (نماز)
شعری از اخوان ثالث
باغ بود و دره- چشم انداز پر مهتاب.
ذاتها با سایههای خود هم اندازه .
خیره در آفاق و اسرار عزیز شب،
چشم من – بیدار و چشم عالمی در خواب.
نه صدائی جز صدای رازهای شب،
و آب و نرمای نسیم و جیرجیرکها،
پاسداران حریم خفتگان باغ،
و صدای حیرت بیدار من (من مست بودم، مست)
خاستم از جا
سوی جوی آب رفتم، چه می آمد
آب.
یا نه، چه میرفت؛ هم ز انسان که حافظ گفت، عمر تو.
با گروهی شرم و بیخویشی وضو کردم.
مست بودم، مست سرنشناس، پانشناس، اما لحظه پاک و عزیزی بود.
برگکی کندم
از نهال گردوی نزدیک،
و نگاهم رفته تا بس دور.
شبنم آجین سبز فرش باغ هم گسترده سجاده.
قبله گو هر سو که خواهی باش.
با تو دارد گفت وگو شوریده مستی .
- مستم ودانم که هستم من-
ای همه هستی ز تو، آیا تو هم هستی؟
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
منبع: برگرفته از مجموعه اشعار اخوان ثالث
|
| |
| |
 |  |
 چاپ |  ارسال به دوستان |
ذکر منبع سیمرغ نشانه امانت داری و احترام به حقوق و مالکیت مادی و معنوی مجموعه میباشد |