از آنجايى كه در مبتلايان به ايدز اختلال در حس چشايى وجود دارد كه منجر به كاهش اشتها و در نتيجه لاغرى مفرط مى شود در زير به برخى مواد غذايى اشتهاآور اشاره مى شود:
هويج: دم كرده تخم هويج به مقدار يك قاشق قهوه خورى براى يك فنجان آب جوش مقوى، مدر و اشتها آور است و همچنين آب هويج خام بسيار مفيد است. همچنين آب هويج علاوه بر اين كه از منابع بسيار عالى براى تامين ويتامين A در بدن است، اشتها آور هم هست، همچنين دم كرده تخم هويج به مقدار يك قاشق قهوه خورى براى يك فنجان آب جوش مقوى، مدر و اشتها آور است و همچنين عوارض پوستى را هم كاهش مى دهد.
شلغم پخته: شلغم داراى فسفر و خوراك مغز و اعصاب است، شلغم اشتها آور است.
ترب:اشتها آور است و داراى ويتامين هاى A,B,C, و فسفر است، يك باور قديمى در اين زمينه وجود دارد مبنى بر اينكه زهر عقرب در بدن كسى كه ترب خورده باشد موثر نيست.
روغن زيتون: مصرف روغن زيتون همراه با غذا اشتها آور بوده و به دليل اسيد هاى چرب مفيدى كه درآن است بسيار توصيه مى شود چنانچه بهترين روغن براى آشپزى همين روغن زيتون است.
زنجبيل: اين ماده غذايى علاوه بر درمان دارويى از دير باز به عنوان يكى از بهترين طعم دهنده ها به خصوص در آسياى شرقى به شمار مى آيد.
قارچ: انواع قارچ هاى خوراكى به دليل پروتئين هاى موجود در آنها مى توانند بسيار مفيد باشند، همچنين عصاره نوعى قارچ به نام قارچ شى يى تيك shiitake در اين مورد بسيار مفيد است. در آزمايشى كه در كشور ژاپن به عمل آمده بود مشخص شد كه عصاره اين قارچ ضد ويروس HIV است و اثر داروى معروف ضد ايدز به نام T-Z-A را بيشتر مى كند.
سير: امروزه سير به عنوان اولين نبات درمانى بين نباتات است و اين به دليل وجو
د ماده اى به نام اليلين در سير است، اين ماده حاوى گوگرد، سيليس و يد است كه بدن را از خيلى از بيمارى ها محفوظ نگه مى دارد و توان بدنى را افزايش مى دهد، البته مصرف آن به كسانى كه عارضه هاى پوستى در آنها افزايش يافته يا دچار مشكلات گوارشى شديد بوده و يا قرص آسپيرين مصرف مى كنند، توصيه نمى شود ولى مصرف آن به شكل پودر سير مانعى ندارد.
انجير: سرشار از ويتامين هاى A,B,C و قند بوده، انجير مناطق گرمسير شيرين تر است و وقتى كاملاً برسد سى تا چهل درصد آن قند است (بنابراين به افراد ديابتى توصيه مى شود. در مصرف آن احتياط كنند) انجير داراى مواد ازته، آهن، برم، منگنز و آهك و كلسيم است، بسيار مغذى است و علاوه بر اينها از گذشته براى افرادى كه دوره نقاهت را مى گذراندند توصيه شده است.
گلپر: نام علمى آن هراكلئوم اسفنديليوم است. پيشينيان براى آن خواص بى شمارى برشمرده اند و چنين پنداشته اند كه موجب افزايش نيروى تن مى شود و به همين جهت آن را به هركول پهلوان افسانه اى يونان (كه همان هركول رومى است) نسبت داده اند و نامگذارى كرده اند، اين ماده غذايى در برانگيختن اشتها و تقويت هاضمه بسيار مفيد است.
عسل: در عسل املاح و ويتامين هاى بسيارى وجود دارد، از آن جمله آهن، كلسيم، اسيد فسفريك و ويتامين ث است، و به شرطى كه به طور مرتب مصرف شود داراى خواص معجزه گر است، همچنين در افزايش وزن بسيار سودمند است. بنا به تجربه ثابت شده است كه عده زيادى از مبتلايان به بيمارى هاى عفونى و سخت مثل سل پس از مصرف عسل بهبود يافته اند كه به دليل زيادى ويتامين ها و مينرال هاى موجود در آن است.
انار : وجود انار و ليمو ترش مى تواند براى ما نه تنها شفابخش بوده بلكه در حفظ سلامتى و جلوگيرى از اينگونه بيمارى ها موثر باشد. اين خاصيت شفابخش انار به دليل وجود ويتامين C ، B1 ، B2،
B6 ،PP، فسفر، آهن و منگنز است كه عمل تنظيم كننده و تعادل دهنده مايعات بدن به خصوص خون را داراست. نكته جالب اينجاست كه بسيارى از مردم معتقدند كه انار شيرين درمان كننده تر است و علم هم اين را ثابت مى كند زيرا انار شيرين انارى است كاملاً رسيده و تركيبات شيميايى آن كامل گرديده است و تاثيرات آن بهتر است. انار سموم را دفع مى كند و نشاط آور است.
شكلات: در سال هاى اخير دانشمندان پى به اين نكته برد ه اند كه در شكلات، آنتى اكسيدان هاى فلاونوئيد وجود دارد و مصرف اين آنتى اكسيدان ها در تندرستى كارآمد است. در آزمايشات انجام شده نتيجه به دست آمده حاكى از اين بود كه شكلات خالص تقريباً ضد و برابر مقدار شيرشكلات داراى آنتى اكسيدان است، كه اين نتيجه به دست آمده در افراد غيرسيگارى و با چربى هاى طبيعى خون، نشان دهنده اين موضوع بوده است كه ميزان ظرفيت آنتى اكسيدان پلاسما فقط در كسانى كه از شكلات تيره خالص استفاده كرده بودند. افزايش يافت نه كسانى كه شير شكلات تيره همراه شير مصرف كرده بودند. (به طور كلى مصرف شكلات يا قهوه همراه با شير موجب عدم جذب كلسيم شير توسط بدن مى شود.)
عرق شا ه تره: يكى از عرقياتى است كه مصرف آن به شكل شربت شاه تره علاوه بر تامين مايعات بدن، اشتها آور است و در حل مشكلات اشتها كمك مى كند.
هويج: دم كرده تخم هويج به مقدار يك قاشق قهوه خورى براى يك فنجان آب جوش مقوى، مدر و اشتها آور است و همچنين آب هويج خام بسيار مفيد است. همچنين آب هويج علاوه بر اين كه از منابع بسيار عالى براى تامين ويتامين A در بدن است، اشتها آور هم هست، همچنين دم كرده تخم هويج به مقدار يك قاشق قهوه خورى براى يك فنجان آب جوش مقوى، مدر و اشتها آور است و همچنين عوارض پوستى را هم كاهش مى دهد.
شلغم پخته: شلغم داراى فسفر و خوراك مغز و اعصاب است، شلغم اشتها آور است.
ترب:اشتها آور است و داراى ويتامين هاى A,B,C, و فسفر است، يك باور قديمى در اين زمينه وجود دارد مبنى بر اينكه زهر عقرب در بدن كسى كه ترب خورده باشد موثر نيست.
روغن زيتون: مصرف روغن زيتون همراه با غذا اشتها آور بوده و به دليل اسيد هاى چرب مفيدى كه درآن است بسيار توصيه مى شود چنانچه بهترين روغن براى آشپزى همين روغن زيتون است.
زنجبيل: اين ماده غذايى علاوه بر درمان دارويى از دير باز به عنوان يكى از بهترين طعم دهنده ها به خصوص در آسياى شرقى به شمار مى آيد.
قارچ: انواع قارچ هاى خوراكى به دليل پروتئين هاى موجود در آنها مى توانند بسيار مفيد باشند، همچنين عصاره نوعى قارچ به نام قارچ شى يى تيك shiitake در اين مورد بسيار مفيد است. در آزمايشى كه در كشور ژاپن به عمل آمده بود مشخص شد كه عصاره اين قارچ ضد ويروس HIV است و اثر داروى معروف ضد ايدز به نام T-Z-A را بيشتر مى كند.
سير: امروزه سير به عنوان اولين نبات درمانى بين نباتات است و اين به دليل وجو
د ماده اى به نام اليلين در سير است، اين ماده حاوى گوگرد، سيليس و يد است كه بدن را از خيلى از بيمارى ها محفوظ نگه مى دارد و توان بدنى را افزايش مى دهد، البته مصرف آن به كسانى كه عارضه هاى پوستى در آنها افزايش يافته يا دچار مشكلات گوارشى شديد بوده و يا قرص آسپيرين مصرف مى كنند، توصيه نمى شود ولى مصرف آن به شكل پودر سير مانعى ندارد. انجير: سرشار از ويتامين هاى A,B,C و قند بوده، انجير مناطق گرمسير شيرين تر است و وقتى كاملاً برسد سى تا چهل درصد آن قند است (بنابراين به افراد ديابتى توصيه مى شود. در مصرف آن احتياط كنند) انجير داراى مواد ازته، آهن، برم، منگنز و آهك و كلسيم است، بسيار مغذى است و علاوه بر اينها از گذشته براى افرادى كه دوره نقاهت را مى گذراندند توصيه شده است.
گلپر: نام علمى آن هراكلئوم اسفنديليوم است. پيشينيان براى آن خواص بى شمارى برشمرده اند و چنين پنداشته اند كه موجب افزايش نيروى تن مى شود و به همين جهت آن را به هركول پهلوان افسانه اى يونان (كه همان هركول رومى است) نسبت داده اند و نامگذارى كرده اند، اين ماده غذايى در برانگيختن اشتها و تقويت هاضمه بسيار مفيد است.
عسل: در عسل املاح و ويتامين هاى بسيارى وجود دارد، از آن جمله آهن، كلسيم، اسيد فسفريك و ويتامين ث است، و به شرطى كه به طور مرتب مصرف شود داراى خواص معجزه گر است، همچنين در افزايش وزن بسيار سودمند است. بنا به تجربه ثابت شده است كه عده زيادى از مبتلايان به بيمارى هاى عفونى و سخت مثل سل پس از مصرف عسل بهبود يافته اند كه به دليل زيادى ويتامين ها و مينرال هاى موجود در آن است.
انار : وجود انار و ليمو ترش مى تواند براى ما نه تنها شفابخش بوده بلكه در حفظ سلامتى و جلوگيرى از اينگونه بيمارى ها موثر باشد. اين خاصيت شفابخش انار به دليل وجود ويتامين C ، B1 ، B2،
B6 ،PP، فسفر، آهن و منگنز است كه عمل تنظيم كننده و تعادل دهنده مايعات بدن به خصوص خون را داراست. نكته جالب اينجاست كه بسيارى از مردم معتقدند كه انار شيرين درمان كننده تر است و علم هم اين را ثابت مى كند زيرا انار شيرين انارى است كاملاً رسيده و تركيبات شيميايى آن كامل گرديده است و تاثيرات آن بهتر است. انار سموم را دفع مى كند و نشاط آور است. شكلات: در سال هاى اخير دانشمندان پى به اين نكته برد ه اند كه در شكلات، آنتى اكسيدان هاى فلاونوئيد وجود دارد و مصرف اين آنتى اكسيدان ها در تندرستى كارآمد است. در آزمايشات انجام شده نتيجه به دست آمده حاكى از اين بود كه شكلات خالص تقريباً ضد و برابر مقدار شيرشكلات داراى آنتى اكسيدان است، كه اين نتيجه به دست آمده در افراد غيرسيگارى و با چربى هاى طبيعى خون، نشان دهنده اين موضوع بوده است كه ميزان ظرفيت آنتى اكسيدان پلاسما فقط در كسانى كه از شكلات تيره خالص استفاده كرده بودند. افزايش يافت نه كسانى كه شير شكلات تيره همراه شير مصرف كرده بودند. (به طور كلى مصرف شكلات يا قهوه همراه با شير موجب عدم جذب كلسيم شير توسط بدن مى شود.)
عرق شا ه تره: يكى از عرقياتى است كه مصرف آن به شكل شربت شاه تره علاوه بر تامين مايعات بدن، اشتها آور است و در حل مشكلات اشتها كمك مى كند.
تغذيه در مبتلايان به ايدز (1)
گردآوری: گروه سلامت سیمرغ
www.seemorgh.com/health
منبع:www.iranhealers.com
