نكاتی برای والدین
زمانی كه لازم است كودكان جهت دریافت اقدامات طبی در یك بیمارستان بستری شوند احساسات و واكنشهای طبیعی مثلاً نگرانی یا عصبی بودن ممكن است مانع عملكرد مناسب والدین در این شرایط غیرطبیعی بشود
برخی از عواطفی كه به صورت شایع در والدین كودكان بستری گزارش میشود عبارتند از:
- احساس سوگواری از بابت از دست دادن تسلط بر اوضاع عادی زندگی كودك و خانواده.
- اضطراب از اینكه نمیدانند چه پیش خواهد آمد یا معانی اصطلاحات پزشكی چیست.
- سرپوش نهادی بر احساسات خود به منظور تمركز پیدا كردن بر حقایق پزشكی، كه در نهایت به انفجار عاطفی آنان منجر خواهد شد.
- خشم ناشی از احساس درماندگی، كه گاهی به صورت اختلاف با همسر، كاركنان بیمارستان یا سایر فرزندان آشكار میگردد.
- سرزنش كردن همسر، پزشك، بیمارستان یا حتی كودك به خاطر بیماریاش، به عنوان شیوهای كه از احساس فرد به عنوان یك والد حمایت میكند.
- فراموشكاری، بدفهمی یا سوءتعبیر، چرا كه تنش درونی انسان بر توانایی گوش سپردن و درك كردن او اثر میگذارد.
- خود سرزنش گری: این فكر كه، باید از كودكم بیشتر مراقبت میكردم، یا كفایت خود یا دیگری را به عنوان یك والد زیر سوال بردن.
- ناتوانی در تحمل ناكامی ناشی از گریه، خواب مختلف و رفتارهای تغییر یافته كودك مانند شب ادراری و قشقرق راهانداختن.
- افسردگی، به خصوص وقتی بحران پایان مییابد. گاهی والدین از سلامت خود غافل میشوند و پس از مدتی احساس خستگی شدید ذهنی و جسمی پیدا میكنند.
راهكارهای سازگارانه
در اینجا ده توصیه عملی برای گذراندن مدت بستری كودك به بهترین وجه ممكن پیشنهاد میشود:
- از كاركنان بیمارستان سوالاتی بپرسید كه به راحتی بیشتر شما كمك نماید.
- برای اینكه آمادگی بیشتری داشته باشید سوالات خود را بنویسید.
- برخی بیمارستانها اجازه ساعات ملاقات بیشتری را به والدین و همشیرهای كودك میدهند. از این فرصت برای رفاه بیشتر كودك و خانوادهتان استفاده فرمایید.
- سعی نكنید كامل باشید. اشكالی ندارد اجازه بدهید كودكتان بداند شما ناراحت هستید. این امر نشان میدهد كه شما به او اهمیت میدهید.
- درباره شرایط روزمره، همینطور آبداب و رسوم مذهبی و اخلاقی خانوادگی كه لازم است كودك شما رعایت كند به كاركنان اطلاع بدهید.
- از اینكه پیشنهاد كمك دیگران را بپذیرید معذب نشوید. لازم است اكنون و بعدها نیز به خودتان مرخصی كوتاهی بدهید.
- اگر لازم شد دربارهی احساساتتان با یك دوست یا یك فرد حرفهای صحبت كنید.
- به خاطر داشته باشید، شما مهمترین منبع حمایت كودكتان هستید.
حمایتهای بیمارستانی
- در بسیاری بیمارستانها امكاناتی وجود دارند كه استفاده از آنها میتواند كمك كند این شرایط بحرانی راحتتر گذرانده شود.
- بخش مددكاری اجتماعی میتواند شما را به برخی مراكز خدماتی عاطفی و مادی معرفی نماید، مانند گروههای كمك به خود كه توسط خانوادههای با وضعیت مشابه شكل گرفتهاند.
- برخی گروههای حمایت از والدین در بیمارستانها فعال میباشند. از كاركنان بیمارستان درباره این موارد سوال كنید.
- كاركنان بیمارستان میتوانند به شما كمك كنند تا متوجه شوید چگونه بیماری بر رشد هیجانی و جسمانی كودك شما تاثیر میگذارد و چگونه میتوانید در جهت برآورده ساختن نیازهای كودكتان تلاش فرمایید. آشنا شدن با روشهای پزشكی كمك میكند تا شما و كودكتان درباره تجربیات و تكنیكهای پزشكی آمادگی بیشتری داشته باشید. كودكانی كه برای اعمال پزشكی و جراحی آماده میشوند نسبت به آنهایی كه آمادگی پیدا نكردهاند، بهتر میتوانند خود را با بیماری و بیمارستان منطبق سازند.
- از دانش و حمایت پزشك كودكتان بهرهمند شوید.
- كاركنان بخش افرادی آموزش دیدهاند و اطلاعات بسیاری درباره آموزش، تغذیه، تكامل كودك، گفتار درمانی، رادیولوژی و پاسخ كودكان به واقعه بستری شدن دارند. از آنها كمك بگیرید.
- درباره قوانین متفاوت جاری در بخشهای مراقبت ویژه مانند ICU, CCU اطلاعات مناسب را كسب كنید.
www.seemorgh.com/lifestyle
منبع: sepehrmag.ir
