این قبیل بچه ها دوست دارند مدام رفتار خوب شان را به رخ بکشند اما نمی توانند برای مدت طولانی این کار را انجام دهند آنها وقتی که تحت فشارند دیگر تحمل شان را از دست می دهند.
البته در مورد بچههای بزرگتر، بهتر است آنها با پدر و مادرشان صحبت كنند و بگویند در چنین شرایطی چه حسی دارند. گاهی، پدر و مادر اصلا متوجه نمیشوند كه با این كار، تا چه حد كودك را اذیت میكنند و موجب ناراحتی او هستند.
شاید بتوان یکی از مهمترین مسوولیتها و وظایفی را که والدین در مقابل نوجوانان خود دارند وظیفه تربیتی آنها به شمار آورد؛ وظیفهای که اگر خوب و درست از عهده آن برآیند، نتیجهاش آیندهای درخشان و مطمئن برای فرزندان است
بهترین راه برای توقف جنگ و بازداشتن بچه ها از ادامه دعوا ، جدا کردن آنهاست . پس از جنگ کردن ، به آنها 5 دقیقه فرصت دهید ، سپس بگذارید بازی را از سر بگیرند یا به کار دیگری مشغول شوند .
نمیتوان یك قانون كلی برای همه كودكان مشخص كرد و گفت از این زمان باید واكنش اساسی نشان داد. دیده شده كودكانی عادت کردهاند به جای مكیدن انگشت، تمام دست خود را در دهان میكنند!
کودک و دوستش در اتاق مشغول بازی هستند. سر و صدای آنها باعث اذیت و آزار شماست، بهتر است بگویید: «بچهها تصمیم بگیرید یا بی سر و صدا بازی کنید، یا از اتاق خارج شوید.»
حتی اگر والدین احساس کنند که فرزندشان آمادگی تنها ماندن در خانه را دارد، توصیـــه میشود تا زمانی که خود کودک تمایلی به این کار ندارد و از تنها ماندن راضی نیست، او را در خانه تنها نگذارید. در واقع، خواست و میل کودک در این مورد نقشی تعیینکننده دارد.
درباره انتظار خود برای ورود نوزاد، زیاد خوابیدن شیرخوار، گریه كردن و ناتوانی او در بازی كردن با كودك، صحبت كنید. همچنین عكسهای دوران نوزادی خودش را به او نشان دهید.
از مهمترین واكنشهایی كه فرزند مورد تبعیض واقع شده از خود نشان میدهد، حسادت او نسبت به دیگر فرزندان است. در اینگونه مواقع حس انتقامجویی در فرزند شعلهور میشود و ممكن است خواهر و برادر رابطه خوبی حتی در دوران بزرگسالی نداشته باشند.