برایم باوركردنی نبود كه ناشر عربزبان آلمانی «الجمل» كه در تمام جهان عرب به چاپ كتابهای حساسیتبرانگیز و گاه الحادی مشهور است، سه عنوان از كتابهای خود را كه در دو تا به پیامبر اسلام و قرآن و تشیع توهین شده و در كتاب سوم، یكی از فرقههای ساختگی تبلیغ شده است، در نمایشگاه كتاب جمهوری اسلامی ایران عرضه كند!
دو كتاب تألیف «م.ر»، شاعر پرآوازه عراقی با نامهای «ش» و «ر»؛ در اولی اساس نبوت حضرت محمد(ص) انكار و آن حضرت خیالپردازی بلندپرواز معرفی شده كه اساسا هدف دینی محض نداشته است و در دومی، شیعیان، بتپرست و مشرك معرفی شدهاند و برای مثال به سجده آنان بر مهر اشاره و آنان را به اقتباس این سنت از یهود متهم میكند. نویسنده كتاب «ش»، بسیار بیپرواتر از نویسنده كتاب «بیستوسه سال»، علی دشتی، به نقد پیامبر اسلام و كتاب قرآن پرداخته است.
كتاب سوم، تألیف «خ» است كه در آن، متن كتاب مقدس فرقهای ساختگی آمده است. ناشر دیگری نیز بنا به خبری موثق، كتابهای «احمد الكاتب» را كه عمدتا رویكردی ضدشیعی دارند، عرضه كرده است.
با این وضع، نمیدانم دیگر عرضه چه كتابی در نمایشگاه بینالمللی بیستویكم تهران ممنوع است؟ یقین دارم كتاب «آیات شیطانی» هم به اندازه كتاب «ش»، شخصیت پیامبر عزیز ما را زیر سؤال نبرده است. مگر در نمایشگاه آلمان كه متولیان بخش بینالملل، نمایشگاه كتاب تهران را با آن مقایسه میكنند، اجازه عرضه كتابهای نئونازیها و كتابهای ضد یهود را میدهند؟ مگر آنها خط قرمز ندارند؟
آیا آقایان نمیدانند كتابهایی كه نام بردهام، در هیچ یك از نمایشگاههای كتاب كشورهای عربی اجازه عرضه نمییابند؟ در نمایشگاه كتاب عربستان سعودی، مأموران كتابی را كه تنها جواز نماز مرد در خانه را اثبات میكرد، جمعآوری میكنند و من این را از ناشر آن كتاب شنیدم، زیرا آنان گمان میكردند با رواج این كتاب، جمعیت مساجدشان كم میشود. آنگاه در نمایشگاه كتاب جمهوری اسلامی، كتابهایی عرضه میشود كه حرمتی برای مقدسات ما باقی نمیگذارد.
كتاب «ش» در كشورهای اسلامی اجازه توزیع ندارد و بنا بر اطلاع دقیقی كه نگارنده دارد، نسخهای دستنویس از این كتاب كه در سال 1935 میلادی تألیف شده، حدود شش، هفت سال پیش به ناشری در بیروت سپرده شد، ولی او پس از مطالعه این كتاب، گویا نه اعتقاد و نه جرأتی به چاپ آن نداشت و پس از مدتی در آلمان منتشر شد.
اما اینجا چه خبر است؟ نمایشگاه بینالمللی كتاب تهران را میگویم كه متولیان آن دلشان را خوش كردهاند آن را دومین نمایشگاه بزرگ كتاب دنیا بنامند. آنها حتما نمایشگاه قاهره را ندیدهاند، ولی گیرم كه این ادعایشان درست باشد، آیا رتبه دوم داشتن ـ پس از نمایشگاه فرانكفورت ـ باید به قیمت چوب حراج زدن به مقدسات ما تمام شود؟ پاسخ این اقدام شنیع و موهن را چگونه خواهند داد؟ آیا ناشر این كتابهای سخیف به متولیان نمایشگاه كتاب تهران نمیخندد كه قدرت تشخیص آنان در ارزیابی این كتابها تعطیل شده است؟ اگر متولیان در راستی ادعاهای من شك دارند، تا چند روز آینده، گزارشی از این كتابها آماده خواهم كرد.
دو كتاب تألیف «م.ر»، شاعر پرآوازه عراقی با نامهای «ش» و «ر»؛ در اولی اساس نبوت حضرت محمد(ص) انكار و آن حضرت خیالپردازی بلندپرواز معرفی شده كه اساسا هدف دینی محض نداشته است و در دومی، شیعیان، بتپرست و مشرك معرفی شدهاند و برای مثال به سجده آنان بر مهر اشاره و آنان را به اقتباس این سنت از یهود متهم میكند. نویسنده كتاب «ش»، بسیار بیپرواتر از نویسنده كتاب «بیستوسه سال»، علی دشتی، به نقد پیامبر اسلام و كتاب قرآن پرداخته است.
كتاب سوم، تألیف «خ» است كه در آن، متن كتاب مقدس فرقهای ساختگی آمده است. ناشر دیگری نیز بنا به خبری موثق، كتابهای «احمد الكاتب» را كه عمدتا رویكردی ضدشیعی دارند، عرضه كرده است.
با این وضع، نمیدانم دیگر عرضه چه كتابی در نمایشگاه بینالمللی بیستویكم تهران ممنوع است؟ یقین دارم كتاب «آیات شیطانی» هم به اندازه كتاب «ش»، شخصیت پیامبر عزیز ما را زیر سؤال نبرده است. مگر در نمایشگاه آلمان كه متولیان بخش بینالملل، نمایشگاه كتاب تهران را با آن مقایسه میكنند، اجازه عرضه كتابهای نئونازیها و كتابهای ضد یهود را میدهند؟ مگر آنها خط قرمز ندارند؟
آیا آقایان نمیدانند كتابهایی كه نام بردهام، در هیچ یك از نمایشگاههای كتاب كشورهای عربی اجازه عرضه نمییابند؟ در نمایشگاه كتاب عربستان سعودی، مأموران كتابی را كه تنها جواز نماز مرد در خانه را اثبات میكرد، جمعآوری میكنند و من این را از ناشر آن كتاب شنیدم، زیرا آنان گمان میكردند با رواج این كتاب، جمعیت مساجدشان كم میشود. آنگاه در نمایشگاه كتاب جمهوری اسلامی، كتابهایی عرضه میشود كه حرمتی برای مقدسات ما باقی نمیگذارد.
كتاب «ش» در كشورهای اسلامی اجازه توزیع ندارد و بنا بر اطلاع دقیقی كه نگارنده دارد، نسخهای دستنویس از این كتاب كه در سال 1935 میلادی تألیف شده، حدود شش، هفت سال پیش به ناشری در بیروت سپرده شد، ولی او پس از مطالعه این كتاب، گویا نه اعتقاد و نه جرأتی به چاپ آن نداشت و پس از مدتی در آلمان منتشر شد.
اما اینجا چه خبر است؟ نمایشگاه بینالمللی كتاب تهران را میگویم كه متولیان آن دلشان را خوش كردهاند آن را دومین نمایشگاه بزرگ كتاب دنیا بنامند. آنها حتما نمایشگاه قاهره را ندیدهاند، ولی گیرم كه این ادعایشان درست باشد، آیا رتبه دوم داشتن ـ پس از نمایشگاه فرانكفورت ـ باید به قیمت چوب حراج زدن به مقدسات ما تمام شود؟ پاسخ این اقدام شنیع و موهن را چگونه خواهند داد؟ آیا ناشر این كتابهای سخیف به متولیان نمایشگاه كتاب تهران نمیخندد كه قدرت تشخیص آنان در ارزیابی این كتابها تعطیل شده است؟ اگر متولیان در راستی ادعاهای من شك دارند، تا چند روز آینده، گزارشی از این كتابها آماده خواهم كرد.
نوشته:مجید مرادی، دبیر بخش اندیشه عرب پگاه حوزه
منبع:tabnak.ir
مطالب مرتبط:
جمع آوری کتاب های موهن به پیامبر و تشیع از نمایشگاه کتاب
