از امروز دیگر پوتین رئیسجمهوری پیشین خوانده میشود و دنیا كه بر خلاف مردم روسیه چندان با چهره مدودف آشنا نیست، باید به این چهره عادت كند.
تحلیلگران امور روسیه در رسانهها در ماههای اخیر این انتقال قدرت را فقط تغییر اسامی توصیف كرده و میگویند كه روسیه مدودف با روسیه پوتین تفاوتی نخواهد داشت اما شاید نتوان به این راحتی درباره این انتقال قدرت در روسیه اظهار نظر كرد.
تغییر رئیسجمهوری در روسیه از 2 جهت داخلی و خارجی ممكن است چهره این كشور را تغییر دهد. در داخل روسیه، اگر چه مدودف اظهارنظر چندانی درباره رویكرد و موضع خود در مقابل احزاب سیاسی نكردهاست اما احزاب و جنبشهای مهم سیاسی روسیه نظر خود را درباره او ابراز كردهاند. بر خلاف پوتین، مدودف در شرایطی قدرت را در دست میگیرد كه اوضاع داخل روسیه آرام و موضع خارجی این كشور هم نیرومند است.
حزب روسیه متحد كه مدودف نامزد آن در انتخابات 3 ماه پیش ریاستجمهوری بود، در دوما اكثریت دارد. افكار عمومی و مردم روسیه هم از این حزب حمایت میكنند. نظرسنجیای كه خبرگزاری نووستی آن را منتشر كرد، نشان میدهد كه محبوبیت این حزب در میان مردم روسیه اكنون بین 52 تا 54 درصد است. مدودف میتواند از حمایت حزب روسیه متحد مطمئن باشد چرا كه پوتین در آخرین كنگره این حزب بهعنوان رهبر آن انتخاب شد.
البته همانطور كه خود پوتین هم بارها بر این موضوع تاكید كرده، نظام حكومتی روسیه نظام ریاستجمهوری است و مقامات دولتی براساس وابستگی حزبیشان انتخاب نمیشوند.
احزاب مخالف و اقلیت پارلمان هم تاكنون انتقادی را علیه مدودف مطرح نكردهاند و نشانهای از اینكه با انتخاب او بهعنوان جانشین پوتین مخالف باشند بروز ندادهاند.
نظرسنجی كه در تاریخ 26 و 27 ماه آوریل از مردم روسیه انجام شده و خبرگزاری نووستی نتایج آن را چاپ كرده، نشان میدهد كه محبوبیت مدودف در میان مردم 23 درصد است.
اما در حوزه سیاست خارجی پرسشی كه این روزها مطرح میشود این است كه آیا مدودف به اصول سیاست خارجی پوتین پایبند باقی میماند یا خیر.
رؤسای جمهوری جدید در هر كشوری چند ماه نخست را به ارزیابی سیاست خارجی میپردازند و معمولا در این مدت اظهار نظری نمیكنند. اما بعد از این چند ماه نه میتوان انتظار داشت كه مدودف تغییر خاص و مهمی در سیاست خارجی روسیه بدهد و نه اینكه عین سیاستهای گذشته را ادامه دهد.
با توجه به در پیش بودن انتخابات ریاستجمهوری آمریكا، درباره آینده روابط واشنگتن و مسكو در زمان ریاستجمهوری مدودف فعلا نمیتوان اظهارنظری كرد. پوتین برای آنكه خیال غرب را از یك روسیه متفاوت راحت كند، بارها تاكید كرده كه مدودف به اندازه خودش ملیگراست اما با وجود همه نزدیكی كه میان این 2 در پشت پرده و روی صحنه وجود دارد نباید فراموش كرد كه پوتین و مدودف از 2 گروه سنی و 2 نسل متفاوت هستند.
بعضی تحلیلگران آمریكایی از جمله تحلیلگران مؤسسه بروكینگز بر این عقیدهاند كه این تغییر قدرت میتواند فرصتی باشد برای تعامل بیشتر روسیه با غرب.
البته این بهشرطی است كه جان مك كین رئیسجمهوری آمریكا نشود. اما حتی این تحلیلگران هم عقیده دارند كه سیاست خارجی روسیه در 3حوزه تغییر نخواهد یافت و اگر غرب بخواهد در دوران جدید روابط بهتری با مسكو داشتهباشد، خودش باید موضعش را در این 3 مورد تغییر دهد.
اولین آنها بخش انرژی و كانالهای نقل و انتقال آن است. موضوع دوم كوزووست. غرب باید در این مورد با روسیه به سازش برسد. موضوع سوم هم توسعه ناتو به سوی شرق و به ویژه گرجستان و اوكراین است.
منبع:hamshahrionline.ir
